การเลี้ยงแมว แบบระบบปิด ระบบเปิดและสิ่งแวดล้อม

การเลี้ยงแมว

การเลี้ยงแมว การเลี้ยงแมวระบบปิด คือการจำกัดบริเวณเลี้ยงนายท่านให้นั่งชม้อยชะม้ายชายตาอยู่แต่ในพื้นที่ที่พวกเราจัดเตรียมไว้ โดยปกติก็คือในตัวบ้าน หรือในห้องคอนโดที่มีพื้นที่พอเพียง (ไม่แอบเลี้ยงนะจ๊ะ) ส่วนการเลี้ยงแบบที่ปลดปล่อยให้แมวเดินท่องเที่ยวไปไหนๆก็ได้ตามใจ หรือแม้กระทั้งแบบลักปิดลักเปิดเลี้ยงเป็นบางครั้ง เราจะเรียกว่าระบบเปิดทั้งหมด

แมวที่ถูกทิ้ง เตลิดเปิดเปิงหนีหรือพลัดหลงกับเจ้าของ แต่ท้ายที่สุดก็สามารถอัพสกิลความป่าเถื่อนจนมีชีวิตรอดคลอดลูกออกหลานที่สู้ฟัดเท่าเทียมกันมาได้นั้น ในบทความนี้เราจะเรียกพวกมันว่า แมวจรหรือว่า feral cats ทั้งนี้ กลุ่มแมวจรรวมทั้งแมวที่เลี้ยงปล่อยในระบบเปิดมีชื่อเรียกแบบรวมๆว่า ‘free-roaming cats’ ซึ่งแปลได้ตรงตัวว่าพวกมันเป็นแมวซึ่งสามารถจะไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระนั่นเอง

การเลี้ยงแมวในระบบปิดดีกว่าอย่างไร และเพราะอะไรแมวหาบ้านเป็นจำนวนมากก็เลยจำเป็นต้องชี้เฉพาะเป็นระบบนี้ ในขณะที่อาจเป็นการลดโอกาสหาผู้รับชุบเลี้ยง? ถ้าเกิดเราลองจินตนาการว่ามิติของการเลี้ยงแมวมี 3 ด้านร่วมกัน เป็นผลต่อตัวแมวเอง ผลต่อเรา และผลต่อสภาพแวดล้อม ซึ่งการเลี้ยงแมวในระบบปิดนั้นส่งผลดีต่อทั้งยังสามมิติอย่างยิ่งจริงๆ

การเลี้ยงแมว ระบบปิดมีผลต่อสิ่งแวดล้อม

แมวที่เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระหรือแมวจรจัดถือเป็นบาปที่สำคัญในหมู่คนที่รักและเข้าใจธรรมชาติ (โดยเฉพาะในหมู่นักอนุรักษ์) ฟังดูโหดร้าย แต่นอกเหนือจากมนุษย์แล้ว แมวจรจัดเป็นภัยคุกคามต่อสิ่งแวดล้อมที่แพร่กระจายไปทั่วโลก ทำให้เป็นสัตว์ต่างดาวที่รุกราน 100 อันดับ  ในสหรัฐอเมริกา นักวิจัยประเมินว่าแมวที่เดินเตร่อย่างอิสระฆ่านกป่าพื้นเมืองประมาณ 1.3-4.0 พันล้านตัวต่อปี และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 6.3-22.3 พันล้านตัวต่อปี (ไม่นับสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ขนาดเล็กอื่นๆ) สันนิษฐานว่าแมวเป็นสาเหตุการตายอันดับต้นๆ ที่เกิดจากการกระทำหรือกิจกรรมของมนุษย์ เป็นอัตราการเสียชีวิตของนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา เป็นเลขที่ประเมินมูลค่าสูงกว่า การตายโดยมนุษย์ของนกจากกระจกบิน ยานพาหนะ และยาฆ่าแมลง 

ในพื้นที่ที่เปราะบางทางชีวภาพ เช่น บนเกาะที่ทำรังและวางไข่สำหรับนกทะเลในฮาวายและออสเตรเลีย แมวที่เดินเตร่อย่างอิสระคือฆาตกรหมู่ที่ส่วนใหญ่ไม่แม้แต่จะฆ่าเพื่อเป็นอาหาร ยังเป็นพาหะนำโรคจากเมืองสู่ป่า และจากป่าสู่เมือง

การเลี้ยงแมวระบบเปิดมีผลต่อตัวแมวเอง

การเลี้ยงแมวแบบเปิดเป็นการสร้างช่องทางให้แมวของเรากลายเป็นแมวจร คุณทราบหรือเปล่าว่า แมวจรทั่วๆไปมีอายุขัยเพียงแค่สามปีเพียงแค่นั้น1 เนื่องจากสิ่งที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่างๆอีกทั้งถูกยานพาหนะชน หมากัด ยาเบื่อ ต่อสู้กับแมวตัวอื่น โรคติดต่อ หรือแม้กระทั้งถูกผู้ที่มีนิสัยชอบฆ่าและทรมาทรกรรมสัตว์รังแก2 อื่นๆอีกมากมาย  แมวเพศเมียหนึ่งตัวสามารถมีลูกได้แทบหนึ่งโหลต่อปี3 และไม่ใช่ว่าทุกตัวจะสามารถรับเลี้ยงหรือหาบ้านให้ได้หมดทุกครั้ง ด้วยเหตุดังกล่าวการคุมกำเนิดชนิดถาวรก็เลยเป็นทางออกที่ดีเยี่ยมที่สุด นั่นคือการทำหมันแบบผ่าตัดเอาออกอีกทั้งมดลูกแล้วก็รังไข่ยังช่วยคุ้มครองปกป้องโรคที่เกิดขึ้นและมีปัญหาเกี่ยวกับระบบแพร่พันธุ์เมื่อแมวมีอายุเพิ่มมากขึ้น ซึ่งโรคพวกนี้มีตั้งแต่รังไข่อักเสบไปจนกระทั่งโรคมะเร็งมดลูก

ส่วนการคุมกำเนิดชนิดชั่วคราวหรือการฉีดยาคุมให้แมวบ่อยๆจะก่อให้มดลูกของแมวอักเสบ5 เป็นหนอง หรืออาจส่งผลให้คลอดลูกไม่ได้ถ้าเกิดฉีดในเวลาที่ไม่เหมาะสม ซึ่งจะต้องผ่าตัดเอาออก (อยู่ดี) เป็นสถานเบา หรือสถานหนักบางทีอาจถึงตาย

อันตรายจากการเลี้ยงแมว ที่คนท้องอาจไม่เคยรู้

 

Author: Carla Ross